പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു കാട്ടിൽ പിപ്പ് എന്ന പേരുള്ള ഒരു കൊച്ചു ഉറുമ്പ് താമസിച്ചിരുന്നു. കഠിനമായ വേനൽക്കാലമായതിനാൽ കാട് മുഴുവൻ വല്ലാതെ ഉണങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ദാഹം സഹിക്കാനാവാതെ വെള്ളം തേടി നടന്ന പിപ്പ്, ഒടുവിൽ ഒരു തെളിനീരൊഴുക്ക് കണ്ടുപിടിച്ചു. സന്തോഷത്തോടെ വെള്ളം കുടിക്കാൻ നീരൊഴുക്കിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന പിപ്പ്, പെട്ടെന്ന് വഴുതി വെള്ളത്തിൽ വീണു!
വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് കൂടുതലായതിനാൽ പിപ്പിന് കരയ്ക്കു പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "രക്ഷിക്കണേ! ആരെങ്കിലും സഹായിക്കണേ!" എന്ന് പിപ്പ് നിലവിളിച്ചു, പക്ഷേ ആ ശബ്ദം ആരും കേട്ടില്ല. അപ്പോൾ മരക്കൊമ്പിലിരുന്ന ലൂണ എന്ന വെളുത്ത പ്രാവ് ഇതുകണ്ടു. ഉറുമ്പ് മുങ്ങിത്താഴുന്നത് കണ്ട ലൂണ ഉടനെ ഒരു ഇല പറിച്ചെടുത്ത് പിപ്പിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇളക്കിവിട്ടു.
പിപ്പ് ആ ഇലയിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങി ഇരുന്നു. സാവധാനം ആ ഇല കരയിലേക്ക് നീങ്ങി. കരയിലെത്തിയ പിപ്പ് മരത്തിന് മുകളിലുള്ള പ്രാവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "ലൂണ, നീ ഇന്ന് എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചു, നിനക്ക് ഒത്തിരി നന്ദി!"
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഒരു വേട്ടക്കാരൻ കാട്ടിൽ വന്നു. അവൻ മരക്കൊമ്പിലിരുന്ന ലൂണയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് അമ്പ് തൊടുക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു. ഇത് കണ്ട പിപ്പ് പരിഭ്രമിച്ചു. "നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരിക്ക് അപകടം വരുന്നു!" എന്ന് കരുതിയ പിപ്പ് വേട്ടക്കാരന്റെ കാലിൽ ഓടിച്ചെന്ന് ശക്തിയായി കടിച്ചു.
വേദന കൊണ്ട് ഞെട്ടിയ വേട്ടക്കാരൻ ലക്ഷ്യം തെറ്റി അമ്പ് താഴെ വീഴാൻ കാരണമായി. ലൂണ പെട്ടെന്ന് ഉണർന്നു. വേട്ടക്കാരൻ പേടിച്ച് ഓടിപ്പോയി. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച കുഞ്ഞു ഉറുമ്പിനെ കണ്ടപ്പോൾ ലൂണ പറഞ്ഞു, "നീ എത്ര ചെറുതാണെങ്കിലും ഇന്ന് വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്തു!" അന്നുമുതൽ ആ പ്രാവും ഉറുമ്പും ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായി ജീവിച്ചു.
