യഥാർത്ഥ അറിവ്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു; സ്കൂളിലെ എല്ലാ പാഠങ്ങളും അവന് വേഗത്തിൽ പഠിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. തനിക്ക് എല്ലാം അറിയാമെന്ന വലിയ അഹങ്കാരം അവനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന വ്യക്തിയോട് അർജുൻ പറഞ്ഞു, 'മുത്തശ്ശാ, എനിക്കെല്ലാം അറിയാം, ഞാൻ ഒരുപാട് പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്!' മുത്തശ്ശാ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 'അർജുൻ, ഒരു വിളക്ക് പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് തെളിയാൻ സഹായിച്ച എണ്ണയോടുള്ള നന്ദി മറന്നുപോയാൽ അതിന്റെ പ്രയോജനം എന്താണ്? നിന്റെ അറിവ് നിന്നെ വിനയമുള്ളവനാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ പഠനം കൊണ്ട് എന്ത് ഗുണമാണുള്ളത്?' അർജുൻ ആലോചിച്ചു പോയി. അറിവ് എന്നത് വെറും വിവരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അത് നമ്മെ വിനയമുള്ളവരാക്കണമെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ, അർജുൻ പഠനത്തോടൊപ്പം തന്നെ എല്ലാവരോടും വിനയത്തോടെ പെരുമാറാനും ദൈവത്തോട് നന്ദിയുള്ളവനായിരിക്കാനും പഠിച്ചു. അവന്റെ അറിവ് അവനെ അഹങ്കാരിയാക്കിയില്ല, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്ന നല്ലൊരു കുട്ടിയാക്കി മാറ്റി.