ശാന്തിയുടെ വെളിച്ചം

അർജുൻ എന്ന യുവാവ് ഒരു വലിയ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. കഠിനാധ്വാനിയും ലക്ഷ്യബോധമുള്ളവനുമായ അവൻ, വലിയ സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ അവൻ വലിയൊരു കൊട്ടാരം തന്നെ പണിതു. എന്നാൽ, ആ കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന് വലിയൊരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒരു ദിവസം കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ മാധവൻ എന്ന ഒരു സന്യാസിയെ അവൻ കണ്ടുമുട്ടി. മാധവന് വലിയ സമ്പത്തില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ശാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ ചോദിച്ചു, 'സ്വാമി, എന്റെ പക്കൽ എല്ലാം ഉണ്ട്, പക്ഷേ സമാധാനമില്ല. താങ്കളുടെ പക്കൽ ഒന്നുമില്ല, എന്നിട്ടും എങ്ങനെ ഇത്ര ശാന്തനായിരിക്കുന്നു?' മാധവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ഈ ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും താൽക്കാലികമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവയോടുള്ള ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ യഥാർത്ഥ സമാധാനം കണ്ടെത്തി.' ഈ വാക്കുകൾ അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കി. ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങൾ ശാശ്വതമല്ലെന്നും, മനസ്സിന്റെ സമാധാനമാണ് വലുതെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ തന്റെ സമ്പത്ത് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു. അവന്റെ ജീവിതം എല്ലാവർക്കും ഒരു മാതൃകയായി മാറി.