സ്നേഹമില്ലാത്ത നന്മയും ഉണങ്ങുന്ന പുഴുവും

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു. എല്ലാ നിയമങ്ങളും പാലിക്കാനും പഠിക്കാനും അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ, അർജുന് മറ്റുള്ളവരോട് സ്നേഹം കുറവായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുമ്പോൾ പോലും, അത് തന്റെ കടമയാണെന്ന ഭാവത്തിൽ മാത്രം അവൻ അത് ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനെ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരുത്തി ഒരു ചെറിയ പുഴുവിനെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. 'അർജുൻ, ഈ പുഴുവിന് എല്ലുകൾ ഇല്ലല്ലോ, കഠിനമായ വെയിൽ കൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?' മുത്തച്ഛൻ ചോദിച്ചു. 'അത് ഉണങ്ങിപ്പോകും മുത്തച്ഛാ,' അർജുൻ പറഞ്ഞു. മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞു, 'അതെ, എല്ലുകൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആ വെയിൽ അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെയാണ് മനുഷ്യനും. ഒരാൾ എത്ര വലിയ നന്മകൾ ചെയ്താലും, അയാളുടെ ഉള്ളിൽ സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ, ആ നന്മകൾ തന്നെ അയാളുടെ മനസ്സിനെ ദഹിപ്പിക്കും. സ്നേഹമില്ലാത്ത നന്മ വെറും ഭാരമാണ്.' അർജുന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അന്നുമുതൽ അവൻ സ്നേഹത്തോടെയും പുഞ്ചിരിയോടെയും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ മനസ്സിലും സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.