മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. വളരെ ദരിദ്രനായിരുന്നു എങ്കിലും, മാധവൻ തന്റെ സത്യസന്ധതയ്ക്ക് പേരുകേട്ടവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്റെ പാടത്ത് പണിയെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ട ഒരു പഴയ പെട്ടി മാധവൻ കണ്ടെത്തി. അത് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിറയെ സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പെട്ടി ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ മനുഷ്യനായ രാഘവൻ സാറിന്റെതാണെന്ന് മാധവന് അറിയാമായിരുന്നു.
ആ സ്വർണ്ണം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ദാരിദ്ര്യം മാറ്റാമെന്ന് ഒരു നിമിഷം മാധവന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നി. പക്ഷേ, തന്റെ മനസ്സാക്ഷി അവനെ തടഞ്ഞു. 'അന്യന്റെ സമ്പത്ത് മോഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്' എന്ന് കരുതി അവൻ ആ പെട്ടിയുമായി രാഘവൻ സാറിനെ കാണാൻ പോയി. മാധവന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ ആകൃഷ്ടനായ രാഘവൻ സാർ അവന് വലിയൊരു സമ്മാനം നൽകി. മാധവന് കുറച്ച് ഭൂമിയും സ്വർണ്ണവും നൽകി അവനെ സഹായിച്ചു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. മാധവൻ തന്റെ സത്യസന്ധതയിലൂടെ നല്ലൊരു ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുത്തു. അവന്റെ മകൻ അർജുൻ വളർന്നത് തന്റെ പിതാവിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ടാണ്. മാധവൻ സമ്പാദിച്ചത് വെറും പണം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ജനങ്ങളുടെ ബഹുമാനവും കൂടിയായിരുന്നു. മാധവന്റെ നേർവഴിയിലുള്ള ജീവിതം അവന്റെ മകന് വലിയൊരു ഭാഗ്യമായി മാറി. മാധവൻ പകർന്നു നൽകിയ സത്യസന്ധത അർജുന്റെ ജീവിതത്തിലും സന്തോഷവും സമാധാനവും കൊണ്ടുവന്നു.