ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் ஏழ்மையானவன், ஆனால் அவனிடம் ஒரு உயர்ந்த பண்பு இருந்தது; அதுதான் நேர்மை. ஒருமுறை, மாறன் தனது வயலில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தபோது, மண்ணுக்குள் ஒரு பழைய இரும்புப் பெட்டி இருப்பதைக் கண்டான். அதைத் திறந்து பார்த்தபோது, அதில் நிறைய தங்கக் காசுகள் இருந்தன. அந்தப் பெட்டி அந்த ஊரின் செல்வந்தரான ராஜசேகரின் சொத்து என்று மாறனுக்குத் தெரியும். அந்தத் தங்கம் மாறனின் வறுமையை ஒரே நாளில் போக்கிவிடும் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. ஆனால், அவன் மனம் அதை ஏற்கவில்லை. 'பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்படுவது தவறு' என்று நினைத்த அவன், அந்தப் பெட்டியுடன் நேராக ராஜசேகரின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.
ராஜசேகர் ஆச்சரியப்பட்டார். மாறனின் நேர்மையைக் கண்டு நெகிழ்ந்த அவர், அவனுக்குப் பரிசாகப் பணமும் நிலமும் வழங்கினார். பல ஆண்டுகள் கடந்தன. மாறன் தனது நேர்மையான வழியால் ஒரு நல்ல வாழ்வை அமைத்துக் கொண்டான். அவனது மகன் கதிர், தனது தந்தையின் நேர்மையைப் பார்த்து வளர்ந்தான். மாறன் சேர்த்த செல்வம் வெறும் பணமாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அவன் சம்பாதித்த நற்பெயரும், நேர்மையே அவனது வாரிசுகளுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தது. கதிர் வளர்ந்து பெரியவனானபோது, ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனுக்கு மதிப்பளித்தனர். மாறன் நேர்மையாக வாழ்ந்ததால், அவனது வறுமை நீங்கியது மட்டுமல்லாமல், அவனது சந்ததியினரும் நிம்மதியாகவும், கௌரவமாகவும் வாழ்ந்தனர்.
