ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന ബാലനും അവന്റെ പിതാവ് തോമസ് എന്ന ആശാരിയും താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തോമസ് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു മരമേശ നിർമ്മിച്ചു. അത് കണ്ട് അതിശയിച്ച ഒരു ധനികൻ തോമസിനോട് പറഞ്ഞു, 'ഈ മേശ എനിക്ക് വേണം. ഞാൻ ഇതിന് വലിയൊരു തുക നൽകാം. കൂടാതെ, ഇതിന്റെ വശത്തുള്ള ചെറിയൊരു വിള്ളൽ നീ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു സ്വർണ്ണനാണയം കൂടി തരാം.'
ആ സ്വർണ്ണനാണയം കൊണ്ട് ലിയോയ്ക്ക് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും കളിപ്പാട്ടങ്ങളും വാങ്ങാമെന്ന് തോമസ് ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ ലിയോ പതിയെ പറഞ്ഞു, 'അച്ഛാ, ആ സ്വർണ്ണം നമുക്ക് സന്തോഷം തന്നേക്കാം, പക്ഷേ അത് ഒരു കള്ളത്തിന്റെ ഫലമാണല്ലോ!'
തോമസ് തന്റെ മകനെ നോക്കി. അവൻ ആ സ്വർണ്ണനാണയം നിരസിച്ചു. 'ക്ഷമിക്കണം സാർ, സത്യസന്ധമല്ലാത്ത ഒരു ലാഭം എനിക്ക് വേണ്ട. വിള്ളലുള്ള മേശ ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഇത് വാങ്ങണ്ട. പക്ഷേ കള്ളം പറഞ്ഞ് പണം വാങ്ങാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.'
തോമസിന്റെ ഈ സത്യസന്ധതയിൽ സന്തോഷിച്ച ആ ധനികൻ, അദ്ദേഹത്തിന് കൂടുതൽ പ്രതിഫലം നൽകുകയും ആ ഗ്രാമത്തിലുടനീളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നല്ല പേര് പടരുകയും ചെയ്തു.
