കവിനും അവന്റെ വാക്കുകളും

പച്ചപ്പണിഞ്ഞ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്നൊരു കുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുറ്റമുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചിന്തിക്കാറില്ലായിരുന്നു. ദേഷ്യം വരുമ്പോഴോ തമാശയായാലും അവൻ മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിക്കും. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനിടെ, അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ മിതിൻ താൻ ഉണ്ടാക്കിയ മനോഹരമായ ഒരു മരപ്പാവ കാണിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ കവിന് ചെറിയൊരു അസൂയ തോന്നി. മിതിൻ അല്പനേരം മാറിനിന്നപ്പോൾ കവിൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു, 'ഇതൊരു വെറും ചപ്പുചവറല്ലേ! ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം എത്ര മോശമാണ്!' ഇത് കേട്ട മറ്റു കുട്ടികൾ മിതിനെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. മിതിൻ ഇത് കേട്ടപ്പോൾ സങ്കടത്തോടെ അവിടെനിന്നും ഓടിപ്പോയി. അന്ന് രാത്രി കവിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ വാക്കുകൾ മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിനെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിച്ചു എന്ന് അവൻ ഓർത്ത് വിഷമിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവൻ മിതിനെ സമീപിച്ച്, 'എന്നെ माफിക്കണം മിതിൻ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായിരുന്നു. നിന്റെ പാവ വളരെ മനോഹരമാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു. മിതിൻ അവനെ माफിച്ചു, പക്ഷേ കവിൻ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞു: നാവു നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് വലിയ ദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.