கவின்மகன் கவினும் சொல்லும்

அழகிய மலைக்கிராமமான பசுமை நகரில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கவின் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருந்தது. கோபம் வரும்போதோ அல்லது விளையாட்டாகக் கூட, மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தும் சொற்களைத் தடையின்றிப் பேசிவிடுவான். ஒருநாள், கிராமத்துத் திருவிழாவில் கவினின் நண்பன் முகிலன் ஒரு அழகான மரப்பலகையில் செதுக்கிய பொம்மையை எடுத்து வந்திருந்தான். அதைப்பார்த்ததும் கவினுக்குத் தன்னிடம் இல்லாத பொம்மைக்காக ஒருவித பொறாமை ஏற்பட்டது. முகிலன் அருகில் இல்லாத நேரத்தில், கவின் அந்தப் பொம்மையைப் பார்த்து, 'இது வெறும் குப்பையல்லவா! இதைச் செதுக்கியது எவ்வளவு மோசமாக இருக்கிறது!' என்று சத்தமாகச் சொன்னான். அப்போது அங்கு வந்த மற்ற சிறுவர்கள் கவினின் பேச்சைக் கேட்டு முகிலனைப் பார்த்துச் சிரித்தனர். முகிலன் இதைக் கேட்டு மிகுந்த வருத்தத்துடன் அழுதுகொண்டே அங்கிருந்து சென்றுவிட்டான். சிறிது நேரத்தில் முகிலன் அங்கு வந்தபோது, கவின் சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்தான். முகிலன் கவினைப் பார்த்துப் பேசாமல் சென்றான். அன்று மாலை கவினுக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. அவன் செய்த தவறுக்காக அவன் மனம் வருந்தியது. அடுத்த நாள், கவின் முகிலனிடம் சென்று, 'மன்னிக்கவும் முகிலா, நான் கோபத்திலும் தெரியாமலும் பேசிக்விட்டேன். உன் பொம்மை மிக அழகு' என்று உண்மையைச் சொன்னான். முகிலன் கவினை மன்னித்துவிட்டான், ஆனால் கவின் அன்று ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்டான். இனிமேல் எதையும் யோசிக்காமல் பேசக்கூடாது என்று முடிவு செய்தான்.