യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്നും റോഹൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് ആൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കവി വളരെ സാധാരണമായ ഒരു കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ളവനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കരുണ ഉണ്ടായിരുന്നു. റോഹൻ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ധനികന്റെ മകനായിരുന്നു. അവന് എല്ലാവിധ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ചന്തയിൽ വെച്ച് റോഹൻ തന്റെ പുതിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ, വിശന്നു തളർന്നു ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധയെ കവി കണ്ടു. കവിയുടെ കയ്യിൽ ആ ദിവസത്തെ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി കുറച്ച് ചോറും പച്ചക്കറികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഒട്ടും മടിക്കാതെ ആ വൃദ്ധയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് തന്റെ ഭക്ഷണം അവളുമായി പങ്കുവെച്ചു. ആ വൃദ്ധയുടെ മുഖത്ത് കണ്ട സംതൃപ്തി കവിയുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറച്ചു. ഇത് കണ്ട റോഹൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'നിനക്ക് എന്ത് നൽകാനുണ്ട്? നീ വെറുമൊരു പാവപ്പെട്ടവനാണ്!' എന്നാൽ അന്ന് രാത്രി റോഹൻ തന്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾക്കിടയിലും ഒറ്റപ്പെട്ടതായി തോന്നി, എന്നാൽ കവി തന്റെ നല്ല പ്രവർത്തിയിലൂടെ ലഭിച്ച വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങി. ഗ്രാമവാസികൾ കവിയുടെ സ്നേഹത്തെ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തി സംസാരിച്ചു.