സ്നേഹത്തിന്റെ കരുത്ത്

മലനിരകൾക്ക് താഴെയുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. കവി വളരെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഒരു വലിയ മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുൽ അവിടേക്ക് ഓടിവന്നു. രാഹുൽ എപ്പോഴും തമാശകൾ ചെയ്യുമെങ്കിലും അത് പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. രാഹുൽ കവിയുടെ കയ്യിൽ ഒരു മൂർച്ചയുള്ള കല്ല് നൽകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'ഇത് വെച്ച് കളിക്കൂ!' കവി അത് വാങ്ങിയപ്പോൾ കല്ലിന്റെ മൂർച്ചയുള്ള ഭാഗം അവന്റെ കൈപ്പത്തിയിൽ ചെറിയൊരു മുറിവേൽപ്പിച്ചു. എന്നാൽ കവി കരഞ്ഞോ ദേഷ്യപ്പെട്ടോ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം രാഹുൽ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ കവിയുടെ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. 'കവി, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ? നീ വേദനിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ,' രാഹുൽ ചോദിച്ചു. കവി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'എനിക്ക് ചെറിയൊരു വേദനയുണ്ട് രാഹുൽ, പക്ഷേ ആ വേദന കാരണം ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെടുകയോ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യരുത് എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ വേദന ഞാൻ സഹിക്കും, പക്ഷേ മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് ഒരു കാരണമാകരുത്.' കവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ രാഹുലിന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ഗുണം എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ രാഹുൽ എല്ലാവരോടും കരുണയോടെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി.