കാരുണ്യത്തിന്റെ പാത

പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു കാടിന്റെ അരികിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും കരുണ കാണിക്കണമെന്നാണ് മുത്തശ്ശൻ അവനെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഒരു ദിവസം കാട്ടിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വലിയ മരക്കൊට ispod കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ മുയലിനെ അർജുൻ കണ്ടു. ആ മുയൽ ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അർജുന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത വന്നു: 'ഇതിനെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ ആരും അറിയില്ലല്ലോ, ഞാൻ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ ഇതിനെ പിടിച്ചെടുക്കട്ടെ.' എന്നാൽ ഉടനെ തന്നെ ആ മുയലിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭയവും വേദനയും അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു. 'ഈ കുഞ്ഞും എന്നെപ്പോലെ വേദനയും ഭയവും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ' എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. ആ ജീവനെ ഉപദ്രവിക്കാനുള്ള ചിന്ത പോലും അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ ആ മരക്കൊമ്പ് മാറ്റി മുയലിനെ രക്ഷിച്ചു. മുയൽ ഓടിപ്പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അർജുൻ ഈ വിവരം മുത്തശ്ശനോട് പറഞ്ഞു. മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞു, 'ആഗ്രഹങ്ങളെ വെടിഞ്ഞ്, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കരുണയോടെ, ഒരു ജീവനെപ്പോലും ഉപദ്രവിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യൻ.'