പണ്ട് പണ്ട്, ശാന്തിപുരം എന്ന രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വലിയൊരു പോരാളിയായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവം വളരെ കർക്കശമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ മുനയുള്ള വാളുകൾ പോലെയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പേടിച്ച് അകലം പാലിച്ചു. കൊച്ചു കുട്ടികൾ പോലും കൊട്ടാരത്തിനടുത്ത് പോകാറില്ലായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, ലിയോ എന്ന കുട്ടി തന്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ട വിഷമത്തിൽ കൊട്ടാരവാതിൽക്കൽ വന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി. കാവൽക്കാർ അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ കരച്ചിൽ കേട്ട് രാജാവ് പുറത്തുവന്നു. "എന്തിനാണ് നീ ഇവിടെ ബഹളം വെക്കുന്നത്?" എന്ന് അദ്ദേഹം ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഭയന്നുപോയ ലിയോ കൂടുതൽ കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കുഞ്ഞിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ആര്യന്റെ മനസ്സുchanged. അദ്ദേഹം കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട് വളരെ മൃദുവായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, "പേടിക്കണ്ട മകനേ, നമുക്ക് നിന്റെ അച്ഛനെ തിരയാം."
അന്ന് മുതൽ ആര്യൻ മാറി. അദ്ദേഹം ജനങ്ങളെ കാണാനും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കാനും കൊട്ടാരവാതിലുകൾ തുറന്നു കൊടുത്തു. കഠിനമായ വാക്കുകൾക്ക് പകരം സ്നേഹമുള്ള വാക്കുകൾ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചു. രാജാവിന്റെ ഈ മാറ്റം കേട്ട് അയൽരാജ്യങ്ങൾ പോലും അദ്ദേഹത്തെ പ്രശംസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ലോകം മുഴുവൻ ആര്യനെ സ്നേഹത്തോടെ ഓർത്തു.
