പണ്ട് പണ്ട്, പച്ചപ്പണിഞ്ഞ മലനിരകൾക്കിടയിൽ 'ഹരിതപുരം' എന്ന മനോഹരമായ ഒരു രാജ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രാജ്യത്തെ രാജാവ് ആര്യൻ വളരെ ദയയുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു കാലത്ത് ആ നാട്ടിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായി. പുഴകൾ വറ്റിപ്പോയി, കൃഷികൾ നശിച്ചുപോയി. ജനങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിനായി വലഞ്ഞു.
ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ട ആര്യൻ, കൊട്ടാരത്തിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചു. അദ്ദേഹം വെറും ഉത്തരവുകൾ നൽകുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് പുതിയ കിണറുകൾ കുഴിക്കുന്ന ജോലിയിൽ നേരിട്ട് പങ്കുചേർന്നു. 'മഹാരാജാവേ, അങ്ങ് എന്തിനാണ് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഈ കഠിനമായ ജോലി ചെയ്യുന്നത്?' എന്ന് ഒരു വൃദ്ധനായ കർഷകൻ ചോദിച്ചു. ആര്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'എന്റെ കടമകൾ ഞാൻ ശരിയായി നിർവഹിച്ചാൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ഒരു യഥാർത്ഥ ഭരണാധികാരിയായി കാണാൻ കഴിയൂ.'
രാജാവിന്റെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ ജനങ്ങൾക്കും ആവേശം തോന്നി. എല്ലാവരും ചേർന്ന് ജോലി ചെയ്തു. വൈകാതെ മഴ പെയ്തു, നാട് വീണ്ടും പച്ചപ്പണിഞ്ഞു. ജനങ്ങൾ ആര്യനെ വെറുമൊരു രാജാവായിട്ടല്ല, തങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ദൈവമായി ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി.
