ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്നും രവി എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. സോമു എപ്പോഴും പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നവനും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ രവിക്ക് പണവും സ്വർണ്ണവും മാത്രമായിരുന്നു വലുത്. അവൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ധനികനായി മാറി.
പക്ഷേ, പണം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നോ ആളുകളെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയണമെന്നോ രവിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരു വ്യാപാരിയുടെ കബളിപ്പിക്കലിൽ പെട്ട് രവി തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. പണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ അവൻ വലിയ മാനസിക വിഷമത്തിലായി.
അതേസമയം, സോമു വളരെ ലളിതമായി ജീവിച്ചു. അവന് വലിയ സമ്പത്തൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ വലിയ അറിവുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ഗ്രാമവാസികളെ സഹായിച്ചു. ആളുകൾ അവനെ ബഹുമാനിച്ചു. ഒരു ദിവസം സങ്കടപ്പെട്ട രവി സോമുവിനോട് പറഞ്ഞു, 'എന്റെ പണം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനേക്കാൾ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്, പണം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എനിക്ക് അറിവ് ഇല്ലാതിരുന്നത് ആണ്.' സോമു അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും വീണ്ടും പഠിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
