പണ്ട് ഒരു കൊച്ചു രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്ന രാജകുമാരൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൻ ധീരനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് വലിയൊരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു—അഹങ്കാരം. മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ താൻ വലിയവനാണെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചു. ആരെങ്കിലും അവനെ വിമർശിച്ചാൽ അവൻ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യപ്പെടും.
ഒരിക്കൽ, ഒരു വ്യാപാരി വിലപിടിപ്പുള്ള രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അവ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ആര്യനിൽ ഉണ്ടായി. അവന്റെ മന്ത്രിമാർ തടഞ്ഞുവെങ്കിലും അവൻ അത് കേട്ടില്ല. അവന്റെ ഈ സ്വഭാവം കാരണം ജനങ്ങൾ അവനെ ഭയപ്പെട്ടു, പക്ഷേ ബഹുമാനിച്ചില്ല.
അപ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധനായ ജ്ഞാനി അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ആര്യൻ, ഒരു യഥാർത്ഥ രാജാവ് എന്നത് അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ഭരിക്കുന്നവനല്ല, മറിച്ച് തന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനാണ്. അഹങ്കാരം, ദേഷ്യം, അത്യാഗ്രഹം എന്നിവയെ കീഴടക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മഹാനായ രാജാവ്.'
ഈ വാക്കുകൾ ആര്യന്റെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ചു. അവൻ തന്റെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി. അവൻ ശാന്തനാകാനും, വിനയമുള്ളവനാകാനും, അത്യാഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കാനും പഠിച്ചു. കാലക്രമേണ, ജനങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. അവന്റെ മഹത്വം അവന്റെ അധികാരത്തിലല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ നല്ല സ്വഭാവത്തിലായിരുന്നു എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
