ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ സത്യസന്ധനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവന്റെ അച്ഛന്റെ മൺപാത്ര നിർമ്മാണശാലയിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അർജുൻ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ മൺപാത്രം തട്ടിയിട്ട് അതിൽ ഒരു ചെറിയ വിള്ളൽ വീഴ്ത്തി. അത് വളരെ ചെറിയൊരു കാര്യമായിരുന്നു, ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്തതുപോലെ തോന്നിയിരുന്നു. അർജുൻ ആദ്യം വിചാരിച്ചു, 'ഇത് ആരും കാണില്ലല്ലോ, ഞാൻ ഇത് ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാം.'
പക്ഷേ, അവന്റെ മനസ്സ് അവനെ അനുവദിച്ചില്ല. ഒരു ചെറിയ കള്ളം പോലും വലിയൊരു ഭാരമായി അവന് തോന്നി. അവൻ പേടിയോടെ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞു. 'അച്ഛാ, ഞാൻ അറിയാതെ ഈ പാത്രം തകർത്തു കളഞ്ഞു, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,' അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അച്ഛൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ആ പാത്രത്തിലെ വിള്ളൽ ചെറുതാണ്, പക്ഷേ നിന്റെ സത്യസന്ധത ഒരു വലിയ മരം പോലെ വലുതാണ്. ചെറിയ തെറ്റുകൾ പോലും ഭയപ്പെടുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യൻ.' അർജുന് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം, പക്ഷേ അത് തുറന്നു പറയുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
