മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് പുതിയ പുതിയ നിർമ്മാണങ്ങൾ ചെയ്യാൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനായി ഒരു വലിയ മണൽ ഗോപുരം നിർമ്മിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരായ രാഹുലും മീരയും വളരെ ആവേശഭരിതരായിരുന്നു. 'ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്നെ സഹായിക്കാം അർജുൻ, ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഗോപുരമായിരിക്കും!' അവർ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അർജുൻ വളരെ തിരക്കിലായിരുന്നു. ഗോപുരത്തിന്റെ അടിത്തറ ശക്തമാക്കാൻ മണൽ നന്നായി അമർത്തി വെക്കുന്നതിന് പകരം, അവൻ വേഗത്തിൽ മണൽ കൂട്ടിയിട്ടു. രാഹുൽ പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, അടിത്തറ അത്ര ഉറപ്പില്ലല്ലോ, നമുക്ക് അത് ശരിയാക്കിയാലോ?' എന്നാൽ അർജുൻ അത് കേട്ടില്ല. 'സമയമില്ല, വേഗം തീർക്കണം!' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
കൂട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ ഗോപുരം ഉയരത്തിൽ വളർന്നു. അത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. ഉത്സവ ദിവസം ഗ്രാമവാസികൾ എല്ലാവരും ആ ഗോപുരം കാണാൻ എത്തി. അർജുൻ അഭിമാനത്തോടെ അവിടെ നിന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ചെറിയ കാറ്റ് വീശി. അടിത്തറ ശരിയല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആ വലിയ ഗോപുരം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തകർന്നു വീണു.
അർജുൻ സങ്കടപ്പെട്ടുപോയി. അവന്റെ കൂട്ടുകാർ എല്ലാവരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, തെറ്റായ രീതിയിൽ തുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ആ ഗോപുരത്തെ രക്ഷിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ തുടങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും ചേർന്ന് ചെയ്തതും പരാജയപ്പെട്ടു.
