പണ്ട് പണ്ട്, മഞ്ഞു മൂടിയ മലനിരകൾക്കിടയിൽ 'പച്ചമല' എന്നൊരു ചെറിയ ഗ്രാമം ഉണ്ടായിരുന്നു. തോമസ് എന്ന ബുദ്ധിമാനായ ഒരു വയോധികനായിരുന്നു ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ നായകൻ. ആ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയ കോട്ടകളോ വലിയ സൈന്യമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവിടെയുള്ളവർ വളരെ ലളിതമായി ജീവിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു.
അടുത്ത രാജ്യത്തെ രാജകുമാരനായ വിക്രം പച്ചമല പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. വിക്രമിന്റെ സേനാനായകൻ പറഞ്ഞു, "പ്രഭു, അവർക്ക് വലിയ മതിലുകളോ സൈന്യമോ ഇല്ല. നമുക്ക് എളുപ്പത്തിൽ അവരെ കീഴടക്കാം."
വിക്രം തന്റെ സൈന്യവുമായി പച്ചമലയിലേക്ക് നീങ്ങി. എന്നാൽ ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ എത്തിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു. ഗ്രാമവാസികൾക്ക് ആ നാട്ടിലെ ഓരോ വഴികളും കാടുകളും കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു. അവർ ഒത്തൊരുമയോടെ പ്രവർത്തിച്ചു. വിക്രമിന്റെ സൈന്യത്തിന് വഴിതെറ്റിയും ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ലഭിക്കാതെയും അവർ വലഞ്ഞു. ഒരു വലിയ യുദ്ധം പോലും കൂടാതെ, വലിയ നഷ്ടം സംഭവിക്കുമെന്ന് കണ്ട വിക്രം പിന്മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തന്റെ തെറ്റ് വിക്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തോമസ് അവനോട് പറഞ്ഞു, "ആയുധങ്ങളേക്കാൾ വലിയ കരുത്ത് സ്വന്തം മണ്ണിലുള്ള മനുഷ്യന്റെ മനക്കരുത്താണ്."
