പണ്ട് പണ്ട്, പച്ചപ്പണിഞ്ഞ മലനിരകൾക്കിടയിൽ 'ശാന്തിപുരം' എന്നൊരു മനോഹരമായ ഗ്രാമമുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിന്റെ പുതിയ നേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട സമയം വന്നപ്പോൾ മൂന്ന് യുവാക്കൾ മുന്നോട്ടുവന്നു: രാഹുൽ, വിനയ്, മാധവൻ.
രാഹുൽ വളരെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് സമ്പത്തും അധികാരവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ മാത്രമായിരുന്നു താൽപര്യം. വിനയ് വലിയ അറിവുള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ എപ്പോഴും തിടുക്കത്തിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നവനായിരുന്നു. എന്നാൽ മാധവൻ മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ചയുണ്ടായി. കൃഷികൾ നശിച്ചു, ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലായി. രാഹുൽ തന്റെ പണം സംരക്ഷിക്കാൻ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു. വിനയ് പരിഭ്രമിച്ചു കൊണ്ട് തെറ്റായ സ്ഥലങ്ങളിൽ കിണറുകൾ കുഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു, അത് പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ മാധവൻ ഓരോ ഗ്രാമവാസിയുടെയും വേദന മനസ്സിലാക്കി (സ്നേഹം). അവൻ പഴയ രേഖകൾ പഠിച്ച് വെള്ളം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു (അറിവ്). അവൻ വളരെ ശാന്തമായി കാര്യങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു (വ്യക്തത). എല്ലാറ്റിലുമുപരി, തന്റെ പക്കലുള്ള ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകി (അത്യാഗ്രഹം ഇല്ലാതിരിക്കുക).
മാധവന്റെ ഈ ഗുണങ്ങൾ കണ്ട ഗ്രാമവാസികൾ അവനെ നേതാവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. മാധവന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗ്രാമം വീണ്ടും സമൃദ്ധമായി.
