முன்னொரு காலத்தில், பசுமையான மலைகளுக்கு நடுவே 'அமைதிப் புலம்' என்ற அழகான கிராமம் இருந்தது. அந்த ஊரின் மூத்த தலைவர் மறைந்துவிட்டதால், ஊரை வழிநடத்த ஒரு புதிய தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய சூழல் உருவானது. ஊர் மக்கள் மூத்தவர் மாரிமுத்துவிடம் ஆலோசனைக் கேட்டனர்.
மூன்று இளைஞர்கள் வேட்பாளர்களாக வந்தனர். முதல்வன் கதிர், மிகுந்த புத்திசாலி; ஆனால் அவனுக்குத் தன் செல்வம் மற்றும் அதிகாரத்தின் மீது அதிக ஆசை. இரண்டாவதுவன் இளங்கோ, மிகவும் அறிவாளி; ஆனால் அவன் எதையும் யோசிக்காமல் அவசரப்பட்டு முடிவெடுப்பான். மூன்றாவதுவன் மாறன், அமைதியானவன்.
ஒருமுறை கிராமத்தில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. அப்போது ஊர் மக்கள் உணவின்றித் தவித்தனர். கதிர், தன் சேமிப்பைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளத் திட்டமிட்டான். இளங்கோ, அவசரப்பட்டுத் தவறான நீர் ஆதாரங்களைத் தோண்டினான், அது தோல்வியில் முடிந்தது. ஆனால் மாறன், மக்களின் துயரத்தைப் பார்த்து வருந்தினான் (அன்பு). அவன் பழைய நூல்களைப் படித்து நீர் நிலைகளைத் தேடினான் (அறிவு). அவன் எதையும் பதற்றமின்றி நிதானமாகத் திட்டமிட்டான் (தெளிவு). எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவன் தன் சொந்தக் கிடங்கில் இருந்த தானியங்களை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்து உதவினான் (அவாவின்மை).
மாறனின் இந்தத் தன்மையைக் கண்ட மக்கள், அவனையே தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். மாறன் வந்த பிறகு கிராமம் மீண்டும் செழிப்படைந்தது.
