ഒറ്റപ്പെട്ട കുളം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു യുവാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് വലിയ സമ്പത്തും വലിയ വീടുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളുമായോ അയൽവാസികളുമായോ ഇടപഴകാറില്ലായിരുന്നു. 'എന്റെ സമ്പത്ത് എനിക്ക് മാത്രം മതി' എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത. ഒരു ദിവസം വലിയൊരു പ്രളയമുണ്ടായി, അർജുന്റെ വീടിന് വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. സഹായത്തിനായി വിളിക്കാൻ അവന് ആരുമില്ലായിരുന്നു. പിന്നീട് അവൻ രോഗം ബാധിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ സ്വർണ്ണത്തിന് അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കരകളില്ലാത്ത ഒരു കുളത്തിൽ വെള്ളം നിറയുന്നത് പോലെ, ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത സമ്പത്തും അർത്ഥശൂന്യമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ ബന്ധുക്കളെ കാണാൻ തുടങ്ങി, അവരുമായി സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവന് യഥാർത്ഥമായ സമാധാനം ലഭിച്ചത്.