தனிமையின் குளம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவனிடம் நிறைய நிலங்களும், நிறைய பணமும் இருந்தது. ஆனால், கதிர் தன் உறவினர்களுடனும் நண்பர்களுடனும் பழகுவதைத் தவிர்த்தான். 'என் பணம் எனக்குத் தான், மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து என்ன பயன்?' என்று அவன் நினைப்பான். அவன் ஒரு பெரிய மாளிகையில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தான். ஒரு நாள், கதிரின் வீட்டில் ஒரு பெரிய திருட்டு நடந்தது. அவன் பயந்துபோய் உதவிக்கு யாரையும் அழைக்கத் துடித்தான், ஆனால் அவனிடம் பேசக்கூட யாரும் இல்லை. அடுத்த நாள், அவன் உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனபோது, அவனது பணம் அவனுக்கு மருந்து தரவில்லை; அவனது தனிமை அவனுக்குத் துயரம் தந்தது. அப்போதுதான் அவனுக்குப் புரிந்தது, ஒரு குளம் கரைகளைத் தாண்டி நீர் வழிந்துவிட்டால் அது எப்படித் தேங்கி நிற்காமல் வando, பணமும் உறவுகளுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்படாவிட்டால் அது பயன் தராது என்று. மெல்ல மெல்ல அவன் தன் உறவினர்களைச் சென்றடைந்து, அவர்களுடன் அன்பாகப் பழகத் தொடங்கினான். இப்போது அவனிடம் செல்வம் மட்டுமல்ல, மகிழ்ச்சியும் இருந்தது.