മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാറൻ എന്നൊരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന വ്യക്തിയായ മാണിക്യന്റെ വിശ്വസ്തനായ സഹായിയായിരുന്നു അവൻ. എന്നാൽ ഒരു കാലത്ത്, ചില തെറ്റിദ്ധാരണകളും സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കാരണം മാറൻ ഗ്രാമം വിട്ടുപോയി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരു ദിവസം, വളരെ തളർന്നുപോയ മാറൻ വീണ്ടും ഗ്രാമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവൻ ഭയത്തോടെ മാണിക്യനെ കാണാൻ ചെന്നു. 'അయ్యా, ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. എനിക്ക് ജോലി ആവശ്യമുണ്ട്,' അവൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മാണിക്യൻ മാറന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പഴയ കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വന്നുപോയി, എങ്കിലും അദ്ദേഹം ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല. മാറൻ എന്തിനാണ് തിരിച്ചുവന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചു. മാറൻ ഇപ്പോൾ മാറിയെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. മാണിക്യൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, 'നീ തിരിച്ചുവന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട് മാറൻ. നീ ആവശ്യപ്പെട്ട ജോലി ഞാൻ നൽകാം. നമുക്ക് പഴയതുപോലെ തുടരാം.' മാറന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി. ഒരാൾ നമ്മെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവർ ഒരു ആവശ്യത്തിനായി തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമെന്ന പാഠം മാണിക്യൻ നൽകി.