പണ്ട് പണ്ട്, ചന്ദ്രപുരം എന്നൊരു സുന്ദരമായ രാജ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടുത്തെ രാജാവായ വിക്രമൻ നല്ലവനായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഭരണകാര്യങ്ങളേക്കാൾ ഉപരിയായി ആഘോഷങ്ങളിലും വിരുന്നുകളിലുമാണ് അദ്ദേഹം സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നത്.
രാജാവ് ആഘോഷങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ സുരക്ഷിതമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു കൂട്ടം കള്ളന്മാർ ഗ്രാമങ്ങളിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറി കർഷകരുടെ പശുക്കളെ മോഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. പശുക്കളില്ലാതെ ഗ്രാമത്തിൽ പാൽ ഇല്ലാതായി, ആളുകൾ പട്ടിണിയിലായി.
സാമ്പത്തികാവസ്ഥ മോശമായതോടെ, ഗ്രാമത്തിലെ വിദ്യാലയങ്ങളും തകരാൻ തുടങ്ങി. കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാൻ ഭക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അറിവ് പകർന്നു നൽകേണ്ട ഗുരുക്കന്മാരും ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി വയലുകളിൽ പണിയെടുക്കേണ്ടി വന്നതുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളും വിദ്യകളും മറന്നുപോയി.
ഇതറിഞ്ഞ ഒരു വൃദ്ധനായ പണ്ഡിതൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു, "മഹാരാജാവേ, നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അവരുടെ പശുക്കളും അവരുടെ അറിവും ഇല്ലാതാകും."
തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ വിക്രമൻ രാജാവ് ഉടൻ തന്നെ ഗ്രാമങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സൈന്യത്തെ അയച്ചു. പശുക്കൾ തിരികെ വന്നു, വിദ്യാലയങ്ങൾ വീണ്ടും തുറന്നു. രാജ്യം വീണ്ടും സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.
