ശാന്തമായ ഒരു താഴ്വരയിൽ വിക്രമൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നല്ലവനായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയായ മാധവൻ വിവേകശൂന്യനായിരുന്നു. മാധവൻ എപ്പോഴും രാജാവിനെ തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ആ നാട്ടിൽ കഠിനമായ വരൾച്ചയുണ്ടായി. കൃഷികൾ നശിച്ചു, ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലായി. രാജാവ് തന്റെ പക്കലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ മാധവൻ പറഞ്ഞു, "മன்னா, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ നമ്മുടെ പണം തീർന്നുപോകും. ഇത് സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുന്നതാണ് നല്ലത്." രാജാവ് ആ തെറ്റായ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചു.
ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ടപ്പോൾ രാജാവിന് വിഷമം തോന്നി, പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. മാധവന്റെ തെറ്റായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കാരണം ജനങ്ങൾ രാജാവിനെ വിശ്വസിക്കാതെ നാടുവിട്ടുപോയി. വിവേകമില്ലാത്ത ഒരു മന്ത്രിയെ കൂടെക്കൂട്ടിയാൽ ഒരു രാജ്യം തന്നെ തകരുമെന്ന് രാജാവ് വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
