ஒரு காலத்தில், பசுமையான மலைகளுக்கு நடுவே 'அமுதபுரி' என்ற அழகான நாடு இருந்தது. அந்த நாட்டின் மன்னன் கரிகாலன் மிகவும் அன்பானவர். ஆனால், அவருக்குப் பக்கத்தில் இருந்த அமைச்சர்கள் மட்டும் கொஞ்சம் விசித்திரமானவர்கள். குறிப்பாக, மந்திரத் தந்திரம் தெரிந்த ஆனால் அறிவு இல்லாத வீரமன் என்ற அமைச்சர், மன்னனின் எல்லாத் தவறான முடிவுகளையும் ஆதரிப்பார்.
ஒருமுறை, நாட்டில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. மக்கள் பசியால் வாடினர். மன்னன் கரிகாலன், மக்களின் உணவைச் சேமித்து வைத்திருந்த தானியக் கிடங்குகளைத் திறந்து மக்களுக்குக் கொடுக்க நினைத்தார். ஆனால், வீரமன் குறுக்கிட்டு, "மன்னா, இதைச் செய்தால் நம் படைவீரர்களுக்கு உணவு இருக்காது. இந்த உணவைச் சேமித்து வைப்பதே நல்லது" என்று தவறான ஆலோசனையைக் கூறினார். மன்னன் அந்தத் தவறான ஆலோசனையை ஏற்றுக்கொண்டார்.
மக்களின் அழுகுரல் காற்றில் கேட்டது. மன்னன் தன் தவறை உணர்ந்தபோது காலம் கடந்துவிட்டது. வீரமனின் தவறான ஆலோசனையால் நாடு பெரும் அழிவைச் சந்தித்தது. இறுதியில், மன்னன் தன் தவறைத் திருத்திக் கொள்ள முயன்றபோது, மக்கள் அவரிடம் இருந்த நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டனர். ஒரு சிறந்த அரசன், அறிவற்ற அமைச்சர்களைத் துணையாகக் கொண்டால், அந்த நாடு வீழ்ந்துவிடும் என்பதை அமுதபுரி உணர்த்தியது.
