ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൺപാത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ അവന് വലിയ താൽപ്പര്യമായിരുന്നു. അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ ഒരു മികച്ച കുശവൻ ആയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അർജുൻ സ്വന്തമായി ഒരു മൺപാത്രം ഉണ്ടാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അത് നിർമ്മിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, പാത്രത്തിന്റെ വായ്ഭാഗം മിനുക്കുമ്പോൾ അവന് മടി തോന്നി. 'ഇത് ഇപ്പോൾ മതി, നാളെ ബാക്കി ചെയ്യാം' എന്ന് കരുതി അവൻ പാത്രം പകുതിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് കളിക്കാൻ പോയി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വലിയ ഉത്സവം നടന്നു. മുത്തച്ഛന് പുതിയ പാത്രങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കണമായിരുന്നു. അർജുൻ താൻ ഉണ്ടാക്കിയ പാത്രം കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ ഓടിച്ചെന്നു. എന്നാൽ പകുതിയിൽ നിർത്തിയതുകൊണ്ട് പാത്രം ശരിയായി ഉണങ്ങിയില്ല, അതിന് വലിയൊരു വിള്ളൽ വീണു. പാത്രം തകർന്നുപോയി. അർജുൻ സങ്കടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ മുത്തച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ഒരു കാര്യം തുടങ്ങിയാൽ അത് പൂർത്തിയാക്കി തന്നെ തീർക്കണം. പകുതിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ആ ജോലിയും നിന്നെയും ലോകവും കൈവിടും.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുൻ, ഇനി ഒരു കാര്യവും പകുതിയിൽ നിർത്തില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.
