അധ്വാനമില്ലാത്ത ഔദാര്യം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ എല്ലാവരോടും വളരെ ദയയുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന് ഒരു വലിയ കുറവുണ്ടായിരുന്നു; അവന് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് മാധവൻ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു, കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താണ് കുടുംബം പുലർത്തിയിരുന്നത്. അർജുൻ തന്റെ പിതാവ് സമ്പാദിച്ച പണം മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നതിൽ വലിയ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അവന്റെ സുഹൃത്ത് രവി ഒരു ചെറിയ ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ പണം ചോദിച്ചപ്പോൾ, അർജുൻ സന്തോഷത്തോടെ പിതാവിന്റെ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന് പണം നൽകി. എന്നാൽ കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാധവന് അസുഖം ബാധിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന് കൃഷി ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അർജുൻ സ്വന്തമായി ഒന്നും സമ്പാദിക്കാത്തതുകൊണ്ട്, വീട്ടിലെ വരുമാനം നിലച്ചു. പിന്നീട് രവി തന്റെ ബിസിനസ്സ് വളർത്തിയ ശേഷം അർജുനോട് സഹായം ചോദിച്ചപ്പോൾ, നൽകാൻ അർജുന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അധ്വാനമില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ദാനങ്ങൾ എത്ര വലുതായാലും അത് നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.