உழைப்பில்லா வள்ளல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், யாருக்கும் எதையும் கொடுக்கத் தயங்கமாட்டான். ஆனால், அவனிடம் ஒரு பெரிய குறை இருந்தது; அவனுக்கு உழைக்கவே பிடிக்காது. அவனது தந்தை ஒரு விவசாயி, கடினமாக உழைத்துச் சேர்த்த பணத்தை சோமு மற்றவர்களுக்குப் பகிர்ந்து கொடுப்பதில் பெருமை கொள்வான். ஒருமுறை, சோமுவின் நண்பன் ரவி ஒரு புதிய தொழில் தொடங்க பணம் கேட்டான். சோமு மகிழ்ச்சியுடன் தன் தந்தை சேமித்து வைத்திருந்த பணத்தைக் கொடுத்தான். சில நாட்களில், சோமுவின் தந்தை உடல்நலக்குறைவால் வேலை செய்ய முடியாமல் போனார். சோமுவிடம் இருந்த பணம் தீர்ந்துவிட்டது. இப்போது சோமுவின் நண்பர்கள் உதவி கேட்டபோது, அவனால் ஒன்றும் கொடுக்க முடியவில்லை. சோமுவின் தாராள குணம், உழைப்பு இல்லாததால் ஒரு நிழல் போல மறைந்து போனது. அவன் மற்றவர்களுக்கு உதவ நினைத்தாலும், அவனிடம் கொடுக்கத் தேவையான வருமானம் இல்லை. அப்போதுதான் சோமு உணர்ந்தான், தானும் தன் தந்தையும் போல உழைக்காமல் இருந்தால், நாம் செய்யும் உதவி எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் அது நிலைக்காது என்று.