മനോഹരമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ വിക്രം എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വസ്തനായ മന്ത്രിയായിരുന്നു മാധവൻ. മാധവൻ അറിവുള്ളവനും കഠിനാധ്വാനിയുമായിരുന്നു. ഒരു കാലത്ത് ആ നാട്ടിൽ വലിയൊരു പ്രളയത്തിന് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പ്രവചിക്കപ്പെട്ടു. ഗ്രാമവാസികൾ ഭയപ്പെട്ടു. ഗ്രാമത്തിലെ ഭക്ഷണശേഖരം വിദേശ രാജ്യങ്ങൾക്ക് വിറ്റ് പണം സമ്പാദിക്കണമെന്ന അഭിപ്രായം ചില മന്ത്രിമാർ മുന്നോട്ടുവെച്ചു.
എന്നാൽ മാധവൻ അതിനെ എതിർത്തു. "നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണമാണ് പ്രധാനം, പണമല്ല. ഈ പ്രളയസമയത്ത് നമുക്ക് അത് ആവശ്യമായി വരും," അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. പലരും മാധവനെ പരിഹസിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനത്തെ എതിർത്തു. എന്നാൽ മാധവൻ തന്റെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. അദ്ദേഹം ഭക്ഷണശേഖരം സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം വലിയ മഴ പെയ്തു, പ്രളയം ഉണ്ടായി. ഭക്ഷണശേഖരം ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് ഗ്രാമം പട്ടിണിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു. രാജാവ് വിക്രം മാധവന്റെ ബുദ്ധിയെയും കഠിനാധ്വാനത്തെയും അഭിനന്ദിച്ചു, എന്നാൽ പ്രതിസന്ധികളിൽ മാധവൻ കാണിച്ച ആ 'ഉറതി'യാണ് ഗ്രാമത്തെ രക്ഷിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
