പച്ചപ്പുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന ആളായ രാഘവൻ നായരുടെ സഹായിയായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അർജുൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും തന്നെ പുകഴ്ത്തണമെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചു.
ഒരിക്കൽ, ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ കിണർ നന്നാക്കാൻ ആവശ്യമായ പണം അർജുന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രാഘവൻ നായർ പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, ഈ പണം കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ച് കിണർ നന്നാക്കണം."
അർജുൻ ഒരു ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ചു. കിണർ നന്നാക്കുന്നതിന് പകരം, ഗ്രാമത്തിന് വലിയ പ്രശസ്തി ലഭിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഒരു വലിയ ആഘോഷം അവൻ സംഘടിപ്പിച്ചു. എല്ലാവരും ആ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുത്തു, അർജുനെ എല്ലാവരും പുകഴ്ത്തി സംസാരിച്ചു. 'അർജുൻ എത്ര മിടുക്കനാണ്!' എന്ന് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആഘോഷത്തിനായി പണം മുഴുവൻ ചിലവാക്കിയതിനാൽ കിണർ നന്നാക്കാൻ പണമില്ലാതായി. പിന്നീട് വേനൽക്കാലത്ത് ഗ്രാമവാസികൾ വെള്ളമില്ലാതെ വലഞ്ഞു.
താൻ ചെയ്ത തെറ്റ് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി. പ്രശസ്തി കിട്ടിയെങ്കിലും അത് ഗ്രാമത്തിന് ഒരു ഗുണവും നൽകിയില്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചു. അടുത്ത തവണ, ആരും കാണാനല്ല, മറിച്ച് ഗ്രാമത്തിന് ഗുണകരമായ രീതിയിൽ പുതിയ ഒരു ജലസേചന സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കാൻ അവൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികൾ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ പുകഴ്ത്തുന്നു, ആ പുകഴ്ത്തലിൽ അർജുന് വലിയ സംതൃപ്തിയും ലഭിക്കുന്നു.
