രാജാവായിരുന്ന വിക്രം പ്രശസ്തനായിരുന്നു, എന്നാൽ ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം വലിയ മാനസിക വിഷമത്തിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ത്രിമാർ ഭയപ്പെട്ടു, രാജാവ് തന്നോട് ദേഷ്യത്തിലാണെന്ന് അവർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.
അർജുൻ എന്ന യുവമന്ത്രി മാത്രം വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം രാജാവിനോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം, രാജാവ് തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അർജുൻ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. രാജാവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ സങ്കടവും മുഖത്തെ ഭാവങ്ങളും അർജുൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. രാജാവ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, യുദ്ധത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സൈനികരെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടുകയാണെന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി.
'പ്രഭു, നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഇന്ന് ഭാരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിലെ വീരന്മാരുടെ ഓർമ്മകൾ നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം' എന്ന് അർജുൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. രാജാവിന് അത്ഭുതം തോന്നി. തന്റെ ഉള്ളിലെ വേദന വാക്കുകളില്ലാതെ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ മനുഷ്യനെ രാജാവ് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. രാജാവിന് വേണ്ടത് വാക്കുകളല്ല, തന്റെ മനസ്സ് വായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനെയായിരുന്നു.