വിനയത്തിന്റെ മഹിമ

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന് ഒരു കുറ്റമുണ്ടായിരുന്നു; താൻ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ മികച്ചതാണെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും അഹങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് ഗ്രാമത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു മത്സരത്തിൽ അർജുൻ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടി. എന്നാൽ വിജയിച്ച സന്തോഷത്തേക്കാൾ ഉപരി, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രയത്നങ്ങളെ അവൻ പരിഹസിച്ചു. ഇത് കണ്ട പിതാവ് അവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'അർജുനേ, ആ വലിയ മരം നോക്കൂ, അത് ഉയരത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും എല്ലാവർക്കും തണൽ നൽകുന്നു. വിനയമില്ലാത്തവൻ എത്ര വലിയവനായാലും ആരും ബഹുമാനിക്കില്ല. നിനക്ക് നല്ലൊരു പേര് വേണമെങ്കിൽ വിനയമുള്ളവനാകണം, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സ് നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ എല്ലാവരോടും വിനയത്തോടെ പെരുമാറണം.' അർജുൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ അവൻ എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെയും വിനയത്തോടെയും പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ സ്വഭാവം അവനെ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനാക്കി മാറ്റി.