അഹങ്കാരത്തിന്റെ പൊൻതൂവൽ

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പന്നനായിരുന്നു അവന്റെ കുടുംബം. അർജുന് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു—നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും വിലകൂടിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും. എന്നാൽ, ഈ സമ്പത്ത് അവനെ അഹങ്കാരിയാക്കി മാറ്റി. മറ്റ് കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൻ എപ്പോഴും അവരെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. 'ഞാൻ വലിയ വീട്ടിലെ കുട്ടിയാണ്, നിങ്ങളെപ്പോലെയല്ല' എന്ന് അവൻ പറയുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വള്ളംแข่ง നടന്നു. അർജുൻ തന്റെ വലിയ വള്ളത്തിൽ കയറി മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'എനിക്ക് പരിശീലനം ആവശ്യമില്ല, എന്റെ പണം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ല വള്ളം വാങ്ങാം.' എന്നാൽ മത്സരത്തിനിടയിൽ, മറ്റുള്ളവരെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ മറന്നുപോയി. അവന്റെ വള്ളം നിയന്ത്രണം വിട്ട് തട്ടിത്തെറിച്ചു. സഹായത്തിന് വന്ന കൂട്ടുകാരോട് പോലും അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അന്ന് വൈകുന്നേരം അവന്റെ പിതാവ് അവനെ അരികിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, അറിവും സമ്പത്തും ഒരു നല്ല മനുഷ്യന് ലഭിച്ചാൽ അത് അവനെ ഉയർത്തും. എന്നാൽ സ്വഭാവം മോശമാണെങ്കിൽ, ആ സമ്പത്ത് നിന്റെ അഹങ്കാരം മാത്രമേ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയുള്ളൂ.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുൻ, അന്നുമുതൽ വിനയമുള്ളവനായി മാറി.