മാധവൻ എന്ന വിശ്വസ്തനായ ഒരു വിറകുവെട്ടുകാരൻ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കാട്ടിൽ ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു സഞ്ചി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി. 'ഇത് എനിക്ക് മാത്രം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യം മാറില്ലേ?' എന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു.
പക്ഷേ, ഉടൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷി ഉണർന്നു. തെറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ഭയവും, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കരുണയും, സത്യസന്ധതയും അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. ഈ പണം ആരുടേതാണോ അവർ എത്രത്തോളം വിഷമിക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. ആ പണം മോഷ്ടിക്കുന്നത് തന്റെ അന്തസ്സിന് ചേർന്നതല്ലെന്നും അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
മാധവൻ ആ സഞ്ചി ഗ്രാമത്തലവനെ ഏൽപ്പിച്ചു. അത് വഴിപോക്കനായ ഒരു വ്യാപാരിയുടെതായിരുന്നു എന്ന് ഉടൻ തന്നെ മനസ്സിലായി. മാധവന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ സന്തോഷിച്ച വ്യാപാരി അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ചെറിയ പ്രതിഫലം നൽകി. മാധവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വലിയ സമ്പാദ്യം തന്റെ നല്ല സ്വഭാവമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
