ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ കുടുംബം വളരെ ദരിദ്രമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ അനിയത്തി മീരയ്ക്ക് കഠിനമായ പനി വന്നു. മരുന്ന് വാങ്ങാൻ കവിയുടെ പക്കൽ പണമില്ലായിരുന്നു. അവൻ വളരെ വിഷമിച്ചു.
ഗ്രാമത്തിലെ മാധവൻ എന്ന വൃദ്ധനെക്കുറിച്ച് കവിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വലിയ സമ്പന്നനായിരുന്നു, മാത്രമല്ല മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറുള്ള നല്ല മനസ്സുള്ള ആളുമാണ്. കവിക്ക് മാധവന്റെ അടുത്ത് സഹായം ചോദിക്കാൻ വലിയ മടിയായിരുന്നു. 'ഞാൻ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ അനിയത്തിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് മാധവന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
മാധവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കവി തന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞു. മാധവൻ കവിയെ ഒരു യാചകനായി കണ്ടില്ല. മറിച്ച്, ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യാൻ ലഭിച്ച അവസരമായാണ് അദ്ദേഹം അതിനെ കണ്ടത്. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ മരുന്നിനുള്ള പണം നൽകുകയും മീരയെ കാണാൻ ഒരു ഡോക്ടറെ അയക്കുകയും ചെയ്തു. ശരിയായ ആളോട് സഹായം ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റല്ലെന്നും അത് ഒരു നല്ല ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കമാണെന്നും കവി മനസ്സിലാക്കി.
