മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അരുൺ എന്ന ചിത്രകാരനും മീര എന്ന പെൺകുട്ടിയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറയാനാവാത്ത ഒരു പ്രത്യേക ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവങ്ങളിലോ പൂന്തോട്ടത്തിലോ വെച്ച് അവർ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അരുൺ മീരയെ നോക്കാൻ ശ്രമിക്കും. എന്നാൽ അരുൺ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ, മീര നാണത്തോടെ താഴേക്ക് നോക്കും. അവൾക്ക് അവനോട് സംസാരിക്കാൻ പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവന്റെ സാമീപ്യം അവളിൽ ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം അരുൺ പുഴയരികിലിരുന്ന് ചിത്രം വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. മീര അടുത്തുള്ള പാതയിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, അരുൺ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് കരുതി അവൾ മെല്ലെ അവനെ നോക്കി. അരുൺ അവളെ നോക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അരുൺ തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, മീര വേഗത്തിൽ തന്റെ നോട്ടം നിലത്തേക്ക് താഴ്ത്തി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ വലിയൊരു സംഭാഷണം നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
