ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ഇഷാൻ എന്നും അവന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ ആര്യനും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ കുട്ടിക്കാലം മുതലേ വലിയ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഇഷാൻ ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രം വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അത് കണ്ട ആര്യൻ, അതിലെ തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ വളരെ കർക്കശമായ രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു. "ഇതെന്തൊരു ചിത്രമാണ്! നിറങ്ങൾ എല്ലാം വളരെ മോശമായിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് ഇത് ശരിയായി ചെയ്യാൻ അറിയില്ലേ?" എന്ന് ആര്യൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
ഇഷാന് വലിയ വിഷമം തോന്നി. 'എന്റെ സുഹൃത്ത് എന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുകയാണോ?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സ് തകർന്നുപോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആര്യൻ ഇഷാന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ദേഷ്യമില്ലായിരുന്നു, പകരം വലിയൊരു കരുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആര്യൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "ഇഷാൻ, നിന്റെ ചിത്രം കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. നിന്റെ കഴിവ് എനിക്കറിയാം, അതുകൊണ്ട് നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്."
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഇഷാന് കാര്യം മനസ്സിലായി. ആര്യൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കഠിനമായിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇഷാന്റെ നന്മയ്ക്കായുള്ള സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വാക്കുകളിലെ കയ്പ്പേറിയ സ്വഭാവത്തേക്കാൾ സുഹൃത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ ഇഷാൻ മനസ്സിലാക്കി.
