ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിനും മീരയും എന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ വളരെ മാന്യതയോടെയും മൂല്യങ്ങളോടെയും ജീവിക്കുന്നവരായിരുന്നു.
കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, മീരയുടെ മനസ്സിൽ കവനോടുള്ള ഒരു പുതിയ അനുഭവം ഉടലെടുത്തു. അത് വളരെ ശക്തമായ ഒരു ആകർഷണമായിരുന്നു. ആ വികാരം അവളുടെ മനസ്സിനെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ പഴയ വിവേകവും മാന്യതയും മറന്നുപോകുന്ന രീതിയിൽ ആ വികാരം വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു വലിയ പുഴയിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്ക് പോലെ ആ വികാരങ്ങൾ അവളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ സ്വഭാവം എന്ന തോണി ആ ഒഴുക്കിൽപ്പെട്ട് അപകടത്തിലാകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
കവിൻ അവളോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, 'മീരാ, ഈ വികാരങ്ങൾ ഒരു വലിയ പ്രവാഹം പോലെയാണ്. നമ്മുടെ മാന്യതയും സ്വഭാവശുദ്ധിയും എന്ന തോണി ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ ആസയുടെ ഒഴുക്ക് നമ്മെ തകർത്തു കളയും.'
മീര ആ വാക്കുകൾ ഗൗരവമായി എടുത്തു. തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെട്ട് തന്റെ മൂല്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവൾ തന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിച്ചു. വികാരങ്ങളെയും മൂല്യങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോകാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
