മൗനത്തിന്റെ വേദന

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഇലനയും അവളുടെ ഭർത്താവ് മാധവനും താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ നല്ലവനായ ഒരാളായിരുന്നു, എങ്കിലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവന്റെ അശ്രദ്ധ ഇലനയുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, മാധവൻ അവൾക്ക് നൽകിയ ഒരു വാക്ക് മറന്നുപോയി, അവളുടെ വികാരങ്ങളെ അവഗണിച്ചു. ഇലനയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സങ്കടം നിറഞ്ഞു. ആ വേദന അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീരായി നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആ വേദന മാധവനോട് പറയാൻ അവൾക്ക് വലിയ മടിയായിരുന്നു. 'ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞാൽ അവൻ എന്നെ നോക്കി നാണിക്കില്ലേ? ഞാൻ പരാതി പറയുന്നവളായി തോന്നില്ലേ?' എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. ഈ അവസ്ഥ അവളെ വല്ലാതെ തളർത്തി. ഒടുവിൽ, അവൾ ഒന്നും പറയാതെ നിശബ്ദയായി ഇരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ വേദന കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ അവളോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. ഒരാൾ വരുത്തിവെക്കുന്ന വേദന ഒളിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, അത് ആ വ്യക്തിയോട് പറയാൻ മടിയുള്ളതും എത്രത്തോളം പ്രയാസകരമാണെന്ന് ആ നിമിഷം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.