மௌனத்தின் வலி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் என்ற ஒரு பெண் தன் கணவன் கதிர்வுடன் வசித்து வந்தாள். கதிர் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் சில நேரங்களில் அவன் செய்யும் சிறு சிறு தவறுகள் இளவேனிலின் மனதை ஆழமாகப் புண்படுத்தும். ஒரு நாள், கதிர் ஒரு முக்கியமான வாக்குறுதியை மறந்துவிட்டு, இளவேனிலின் அன்பான உணர்வுகளைப் புறக்கணித்துவிட்டான். இளவேனிலுக்குள் ஒரு பெரிய ஏக்கம் மற்றும் வலி ஏற்பட்டது. அந்த வலியைத் தனக்குள்ளேயே பூட்டி வைத்துக்கொள்ள அவளால் முடியவில்லை; அது அவளது கண்களில் கண்ணீராகத் துளிர்த்தது. ஆனால், அதே சமயம் அந்த வலியை கதிரிடம் போய் சொல்லவும் அவளுக்குத் தயக்கமாக இருந்தது. 'அவன் செய்த தவறைச் சொன்னால், அவன் என்னைப் பார்த்து வெட்கப்படமாட்டானா? அல்லது நான் complaining செய்வது போலத் தெரியாதா?' என்று அவள் யோசித்தாள். அந்தத் தவிப்பு அவளை வாட்டியது. இறுதியில், அவள் அமைதியாக அமர்ந்து அவனது கண்களைப் பார்த்தாள். அவளது மௌனமும், கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தவிப்பும் கதிரை நிலைகுலையச் செய்தது. தான் செய்த தவறை உணர்ந்த கதிர், மன்னிப்பு கேட்டான். சொல்ல முடியாத வலியும், சொல்லத் தயங்கும் வெட்கமும் ஒரு உறவில் எவ்வளவு பெரிய போராட்டத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அந்தத் தருணம் உணர்த்தியது.