കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിറം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായയും അവളുടെ ഭർത്താവ് രാഹുലും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ജോലി സംബന്ധമായി രാഹുലിന് ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. 'ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചുവരും' എന്ന് അവൻ മായയോട് വാക്ക് നൽകി. രാഹുൽ പോയതിനുശേഷം മായയുടെ ദിവസങ്ങൾ മാറിയിരുന്നു. ഓരോ ദിവസവും അവൾ ജനലിലൂടെ വഴി നോക്കി ഇരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മായയുടെ മുഖത്തെ തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവളുടെ മുഖം ഒരുതരം മഞ്ഞനിറത്തിൽ വിളറിത്തുടങ്ങി. അവളുടെ കൂട്ടുകാരി മീര ഇത് കണ്ട് ചോദിച്ചു, 'മായേ, നിനക്ക് സുഖമില്ലേ? നിന്റെ മുഖം എന്താ ഇങ്ങനെ വിളറിപ്പോയത്?' മായ പതിയെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'എനിക്ക് സുഖമില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല മീര, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ എന്നെ വിട്ടുപോയതിന്റെ സങ്കടം എന്റെ മുഖത്ത് കാണുന്നതാണ്. ഈ വിളർച്ച എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു അടയാളം പോലെ ഇരിക്കുന്നു, അത് അവനോടുള്ള എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ തെളിവാണ്.' രാഹുൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മായയുടെ ആ മുഖം കണ്ടു അവൻ വികാരാധീനനായി. സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം ശരീരത്തിന്റെ നിറത്തെപ്പോലും മാറ്റുമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.