ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും മീര എന്നും പേരുള്ള ഒരു ദമ്പതികൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ ഒരു മരപ്പണിക്കാരനും മീര ഒരു നെയ്ത്തുകാരിയുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിൽ ജോലി ലഭിച്ചതിനാൽ അർജുന് അവിടെ പോകേണ്ടി വന്നു. യാത്രയാകുന്ന സമയത്ത് മീരയ്ക്ക് വലിയ സങ്കടം തോന്നി. 'നിങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഈ ദിവസങ്ങൾ എനിക്ക് എത്ര പ്രയാസകരമായിരിക്കും?' അവൾ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'മീര, നീ എന്നെ ഓർക്കുമ്പോൾ സങ്കടപ്പെടരുത്. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് പങ്കിട്ട സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് മാത്രം ഓർക്കുക. ആ ഓർമ്മകൾ നിനക്ക് വേദനയല്ല, മറിച്ച് ഒരു മധുരമായ അനുഭവം നൽകും.'
അർജുൻ പോയതിനുശേഷം, മീര തനിച്ചായപ്പോൾ വിഷമത്തിലായില്ല. പകരം, അവർ ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചതും പങ്കുവെച്ച സ്നേഹവും അവൾ ഓർത്തു. ആ ഓർമ്മകൾ അവൾക്ക് ഏകാന്തതയുടെ വേദനയല്ല, മറിച്ച് മനസ്സിന് സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകി. പ്രിയപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ പോലും ഒരു വ്യക്തിക്ക് വേദനയല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു സന്തോഷമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
