അർജുനും മീരയും സ്നേഹത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ദമ്പതികളായിരുന്നു. ജോലിയുടെ ഭാഗമായി അർജുന് കുറച്ചുദിവസം ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. പോകുന്നതിന് മുൻപ് മീര പറഞ്ഞു, 'എപ്പോ വേണമെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം, ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം.'
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ അർജുന് പെട്ടെന്ന് മീരയുടെ ഓർമ്മ വന്നു. ഒരു തുമ്മൽ വരാൻ പോകുന്നു എന്ന് തോന്നിയിട്ട് വരാതെ നിൽക്കുന്നത് പോലെ ആ ഓർമ്മ അവന്റെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു. ആ നിമിഷം അവൾക്ക് ഒരു സന്ദേശം അയക്കണമെന്ന് അവന് തോന്നി, പക്ഷേ ആ ചിന്ത പൂർണ്ണമാകാതെ പോയി. അത് അവനിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കി.
അതേസമയം, മീരയുടെ മനസ്സിലും അർജുനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വിളിക്കുമെന്ന് അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു. ഒരു തുമ്മൽ വരാതെ പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഒരു ശൂന്യത പോലെ മീരയുടെ മനസ്സും അന്ന് ശൂന്യമായിരുന്നു. അർജുൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, ആ ചെറിയ നിമിഷങ്ങളിൽ പരസ്പരം ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വൈകുന്നത് ഒരുതരം വേദനയാണ് നൽകുന്നത്.
