ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവിയും അർജുനും എന്ന ദമ്പതികൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ ഒരു വ്യാപാരിയായിരുന്നു, അതിനാൽ ജോലിക്കായി ഇടയ്ക്കിടെ ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. മാധവിക്ക് അർജുന്റെ സാമീപ്യം ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ, അർജുൻ ഒരു യാത്ര തിരിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, മാധവി തമാശരൂപേണ പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾ പോയാൽ എനിക്ക് വലിയ വിഷമമാകും!' അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയായി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്ന സന്ധ്യാസമയമായപ്പോൾ മാധവിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു. വീടിന്റെ ഓരോ കോണിലും അർജുന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾ തിരഞ്ഞു. ആ സന്ധ്യാനേരങ്ങളിലെ നിശബ്ദത അവളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. അർജുൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ സന്ധ്യകൾ ഇത്രമാത്രം വിഷമകരമാകുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. പ്രിയപ്പെട്ടവർ കൂടെയില്ലാത്തപ്പോൾ പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി പോലും ഒരു വേദനയായി മാറുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
