ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുനും മീരയും എന്ന ദമ്പതികൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ ഒരു തച്ചനും മീര ഒരു നെയ്ത്തുകാരിയുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു വലിയ ജോലി തീർക്കാൻ അർജുന് ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നി.
അതിരാവിലെ അർജുൻ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ, മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ആ സങ്കടം ഒരു ചെറിയ വിത്തായി മുളച്ചുപൊട്ടി. പകൽ മുഴുവൻ ജോലിയിൽ മുഴുകാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വിട്ടുപോയില്ല. സമയം കടന്നുപോകുന്തോറും ആ വിരഹം അവളുടെ മനസ്സിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
സന്ധ്യയായപ്പോൾ, ആ സങ്കടം ഒരു വലിയ പൂവ് വിരിയുന്നതുപോലെ അവളുടെ മനസ്സിനെ മുഴുവൻ കീഴടക്കി. വൈകുന്നേരത്തെ നിശബ്ദത അവൾക്ക് വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നി. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ അഭാവം അവളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ അർജുൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ വലിയ സങ്കടം മാറി സന്തോഷമായി മാറിയത്.
