മലനിരകൾക്ക് താഴെ മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മീര എന്നൊരു സ്ത്രീ താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ഭർത്താവ് അർജുൻ അവൾക്ക് ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, കൃഷിപ്പണികൾക്കായി അർജുന് ദൂരെയുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു.
സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു ഇരുട്ട് പടർന്നപ്പോൾ, മീര ജനലരികിൽ തനിച്ചിരുന്നു. ആകാശത്ത് ചന്ദ്രൻ തെളിഞ്ഞു വന്നെങ്കിലും, അവളുടെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല. അർജുന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വല്ലാതെ വലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കൂടെയില്ലാത്ത ആ രാത്രി അവൾക്ക് വളരെ ദൈർഘ്യമേറിയതായി തോന്നി.
മറ്റെന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ അർജുനനിലേക്കു മാത്രമായിരുന്നു. അവൻ ഒരു നിധി പോലെ വിലപ്പെട്ടവനാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഏകാന്തതയിൽ, അവളുടെ മനസ്സ് അവന്റെ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകിപ്പോയി. അവന്റെ സാമീപ്യം കൊതിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ തിരികെ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവൾ ആ രാത്രി കാത്തുനിന്നു.
