ஒரு அழகான தோட்டத்தில் பல வண்ணத்துப் பூச்சிகளும் வண்டுகளும் வாழ்ந்து வந்தன. அந்தத் தோட்டத்தில் ஒரு பெரிய மாமரம் இருந்தது. ஒரு நாள், ஒரு மனிதன் அங்கு ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் சர்க்கரை பாகு மற்றும் தேன் கலவையை வைத்தான்.
அந்தப் பாத்திரத்தில் இருந்து ஒரு சொட்டு இனிப்பான தேன் கீழே சிந்தியதைக் கண்டான் 'சுட்டி' என்ற சிறிய வண்டு. அந்தத் தேனின் மணம் மிகவும் தூக்கலாக இருந்தது. சுட்டி தன் நண்பர்களான மற்ற வண்டுகளிடம், "இங்கே பாருங்கள்! எவ்வளவு இனிமையான தேன்! நாம் அனைவரும் போய் இதைச் சுவைப்போம்" என்று உற்சாகமாகக் கூவி அழைத்தது.
மற்ற வண்டுகளும் அந்த மணத்தை நுகர்ந்துவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் அந்தத் தேன் சொட்டுக்கு அருகில் வந்தன. சுட்டியும் அதன் நண்பர்களும் அந்தத் தேன் சொட்டில் மூழ்கி ஆசை ஆசையாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினர். ஆனால், அந்தத் தேன் மிகவும் பிசுபிசுப்பானது. வண்டுகள் எவ்வளவு வேகமாகத் தங்கள் சிறகுகளை அடிக்க முயன்றாலும், அந்தத் தேன் அவற்றின் கால்களையும் சிறகுகளையும் அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டது.
"ஐயோ! என்னால் நகர முடியவில்லையே! யாராவது உதவுங்கள்!" என்று சுட்டி பயத்துடன் கத்தியது. ஆனால், அந்தத் தேன் சொட்டு மிகச் சிறியது என்பதால், மற்ற வண்டுகளால் வந்து அவற்றைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. அந்தத் தேனின் இனிமை அவர்களுக்குப் பெரும் ஆபத்தாக மாறியது. தற்காலிகமான அந்தச் சுவைக்காகத் தங்கள் உயிரையே பணயம் வைத்தது அந்தச் சிறிய வண்டுகள்.
பாடம்
அளவுக்கு அதிகமான ஆசை ஆபத்தில் முடியும்.
