ஒரு அழகான நகரத்தில் ஒரு பெரிய ஜவுளி கடை திறக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நகரின் முக்கியத் தலைவரான திரு. அருண், அந்தத் திறப்பு விழாவிற்குச் சென்றிருந்தார். கடையின் உள்ளே நுழைந்ததும், வண்ணமயமான மற்றும் பட்டுத் துணிகளின் அழகைக் கண்டு அவர் வியந்து போனார்.
அருண் ஒரு அழகான நீல நிறத் துணியைத் தொட்டுப் பார்த்துவிட்டு, அதன் விலையைக் கேட்டார். கடைக்காரர், "ஐயா, இதன் விலை ஐந்நூறு ரூபாய்," என்றார்.
அருண் மென்மையாகச் சிரித்துவிட்டு, "இது என் பட்ஜெட்டிற்கு மிக அதிகம். தயவுசெய்து கொஞ்சம் விலை குறைவான துணிகளைக் காட்டுங்கள்," என்றார். கடைக்காரர் நூற்றுற்று ரூபாய்களில் இருந்த விலையுயர்ந்த துணிகளைக் காட்டினார். ஆனால் அருண், "இவை அனைத்தும் எனக்குத் தேவையில்லாத ஆடம்பரங்கள். நூறு ரூபாய்க்கும் குறைவான விலையில் உள்ள எளிய துணிகளை மட்டும் காட்டுங்கள்," என்று உறுதியாகக் கூறினார்.
இதைப் பார்த்த அந்தத் தொழில் அதிபர் அதிர்ச்சியடைந்தார். அவர் அருணிடம் வந்து, "ஐயா, நீங்கள் இந்த நகரின் மிக உயர்ந்த பதவியில் இருப்பவர் அல்லவா? உங்களுக்குத் தேவையான சிறந்த பொருட்களை நான் இலவசமாகவே தருகிறேன். நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.
அருண் மிகவும் நிதானமாகப் பதிலளித்தார். "நன்றி நண்பரே. ஆனால், ஒரு தலைவன் என்பவன் மக்களின் வாழ்க்கையைத் தான் பிரதிபலிக்க வேண்டும். ஒரு சாதாரண மனிதன் எவ்வளவு செலவு செய்ய முடியுமோ, அதே அளவில்தான் நானும் செலவு செய்ய வேண்டும். இலவசமாகப் பெறுவது எனது கொள்கைக்கு எதிரானது. நாமும், நம் மக்களும் நேர்மையாகவும் சிக்கனமாகவும் இருந்தால் மட்டுமே இந்த நகரம் முன்னேறும்," என்றார்.
அருணின் இந்த உயர்ந்த எண்ணத்தைக் கேட்ட அங்கிருந்த அனைவரும் வியந்து நின்றனர். அவர் ஒரு சிறந்த தலைவன் என்பதை அந்தத் தருணம் நிரூபித்தது.
பாடம்
நேர்மையே ஒரு தலைவனுக்கு உண்மையான அழகு.
